Si mund të funksionojë?
Një strukturë e tillë mund të marrë fonde nga investitorët duke emetuar instrumente borxhi dhe t’i përdorë për të blerë aktive financiare. Kushtet përcaktojnë kush e administron, çfarë aktive blihen dhe si u paguhen investitorëve shumat që u takojnë.
Nuk ka vetëm një model. Në një kanal me disa shitës, aktive mund të vijnë nga disa palë të ndryshme. Kontratat dhe të drejtat e secilës palë duhen lexuar përpara se të nxirret përfundim se kush merr rrezikun.
Një shembull i thjeshtë
Imagjino një strukturë që merr fonde afatshkurtra nga investitorë dhe blen një portofol të drejtash për të marrë pagesa në një afat më të gjatë. Pagesat nga aktivet dhe burimet e tjera të parashikuara në kontrata përdoren për të përmbushur detyrimet e strukturës.
Ky është vetëm ilustrim. Nëse detyrimi ndaj investitorëve skadon para se të arkëtohen aktivet, struktura mund të ketë nevojë për financim të ri ose mbështetje likuiditeti. Nuk duhet supozuar se ajo mbështetje ekziston apo mbulon çdo humbje.
Çfarë bën sponsori?
Një sponsor mund të krijojë strukturën, të përcaktojë disa nga kushtet dhe të marrë vendime mbi aktive ose financimin. Në një dokument diskutimi të stafit të IASB-së të vitit 2009, një bankë sponsore mund të miratojë aktive, të organizojë financimin dhe të sigurojë mbështetje likuiditeti ose mbrojtje ndaj humbjeve.
Roli ndryshon nga marrëveshja në marrëveshje. Tarifa që paguhet për administrim është vetëm një pjesë e analizës: duhen parë edhe të drejtat vendimmarrëse, shpërblimet e tjera dhe ekspozimi ndaj humbjeve.
Rreziqet që duhen kuptuar
Rreziku i kredisë lidhet me mundësinë që pagesat nga aktivet të mos arkëtohen siç pritet. Rreziku i likuiditetit mund të lindë kur duhet të paguhen investitorët, por paratë nga aktivet ose financimi i ri nuk janë të disponueshme në kohë.
Mund të ketë mbrojtje ndaj humbjeve ose marrëveshje likuiditeti, por ato kanë kushte dhe kufij. Kontrollo kush i ofron, kur mund të përdoren dhe çfarë ndodh nëse ofruesi nuk e përmbush detyrimin.
Kush e kontrollon strukturën?
Për të vlerësuar kontrollin, shqyrtohet kush mund të marrë vendimet kryesore, kush përfiton ose humbet nga rezultatet dhe nëse vendimmarrësi mund t’i përdorë të drejtat e veta për të ndikuar këto rezultate. Emri sponsor ose një tarifë administrimi nuk mjaftojnë për përfundimin.
Dokumenti historik i stafit shqyrton vendimmarrjen mbi aktivet dhe financimin dhe dallimin midis roleve të palëve. Ai është material diskutimi, jo interpretim përfundimtar i standardit; për një strukturë konkrete duhen shqyrtuar marrëveshjet dhe IFRS 10 i zbatueshëm.
Çfarë duhet lexuar para një vendimi?
Kontrollo dokumentet e emetimit, cilësinë dhe afatin e aktiveve, datat e pagesës së borxhit, tarifat dhe të drejtat e investitorëve. Pyet se si financohet struktura kur instrumentet ekzistuese skadojnë dhe cilat mbështetje janë realisht të disponueshme.
Shiko edhe shënimet financiare për ekspozimet dhe marrëveshjet përkatëse. Këto produkte mund të jenë të ndërlikuara; informacioni i shkurtër i marketingut nuk zëvendëson kushtet ligjore dhe analizën e rrezikut.
Pyetje të shpeshta
A është një kanal financiar i njëjtë me llogarinë bankare?
Jo. Fjala përshkruan një strukturë financimi dhe nuk nënkupton depozitë të zakonshme.
A e garanton sponsori gjithmonë pagesën?
Jo. Mund të ketë mbështetje vetëm për mungesa të përkohshme parash, një kufi të caktuar humbjeje ose asnjërën. Përgjegjësia duhet lexuar në marrëveshje.